Kategorite e mbeturinave Mjeksore.
Mbeturina mjekësore mund të përkufizohet si mbeturinë e
gjeneruar si rezultat i diagnostikimit, trajtimit, dhe
imunizimit të njerëzve apo kafshëve. Disa shtete vlerësojnë se
mbeturinat e gjeneruara janë rezultat i hulumtimit biomjekësor
dhe i prodhimit dhe testimit të organizmave, qelizave dhe
njësive të tjera biologjike. Për fat të keq, nuk ka një
përkufizim të njësuar specifik mbi atë çka formon mbeturinën
mjekësore, kështu që secili objekt më vete, duhet të përcaktojë
duke u bazuar në rregulloret shtetërore
dhe lokale.
Mbeturina Mjekësore Specifike te Sistemuara ose Mbeturina
Infektive është përgjithësisht e përkufizuar si një mbeturinë,
që është e aftë për të shkaktuar sëmundje infektive.
Ajo emërtohet edhe me termat: mbeturinë e rrezikshme biologjike,
mbeturinë mjekësore biologjike, ose mbeturinë “red bag”. Kjo
kategori mbeturinash përfshin mbeturinën patologjike. Depozitimi
përfundimtar komandohet nga rregullorja shtetërore.
Keto mbeturina perbehen kryesisht nga ndarjet me poshte:
1 Kulturat biologjike dhe mbetjet e tyre, dhe stoqe te
substancave te infektuara dhe perberesit biologjik te tyre
2 Mbetje anatomike te indeve trupore, si organe pjese te trupit
duke perfshire lengje te indeve te marra gjate nderhyrjeve te
ndryshme kirurgjikale, autopsive ose procedurave mjekesore.
3 Gjak human dhe produktet e tij, materiale te kontaminuara me
gjakun human
4 te mprehtat si: shiringa, piepta,
lama te mprehta, vegla dhe age, qelq I thyer dhe I pathyer
5 Mbetje te kafsheve duke permbledhur karkasat e tyre, pjeset e
trupit, lengje te trupit dhe te tjera pjese biologjike te
kafshes
6 materiale te izolimit te semundjeve I kontaminuar me gjak,
sekrecione, eskrecione etj, nga humane te izoluar nga humane te
tjere per te ndaluar perhapjen e semundjeve
7 paisjet mjekesore e kontaminuara te ndodhura ne kontakt me
material te infektuara
8 mbetjet laboratorike ne kontakt me material biologjik
Perberja e mbetjeve infektive ndahet si me poshte
mbeturina speciale e ngurtë - 56.4
përqind,
mbeturina mjekësore - 17.5 përqind,
kartonë ambalazhues– 10.9 përqind,
mbeturinat e pacientëve - 8.5 përqind,
letra - 3.1 përqind,
mbeturina të rrezikshme - 2.0 përqind,
paleta druri - 0.4 përqind,
bateritë “dry cell” - 0.4 përqind,
grafi me rreze x- - 0.3 përqind, dhe
të tjera - 0.4 përqind.
Mbeturina e rrezikshme është e përkufizuar si mbeturinë, që mund
të shkaktojnë apo të kontribuojë në mënyrë sinjifikante në
formimin e sëmundjeve serioze ose vdekjeprurëse ose në
ekzpozimin e rrezikut substancor kundrejt shëndetit të njeriut
dhe të mjedisit, nëse nuk administrohet ose azgjësohet në
mënyrën e duhur.
Sipas OBSH-së, mbeturina konsiderohet e
rrezikshme, nëse përban një ose më shumë përbërës të pëcaktuar
me ligj, nëse shfaq një ose disa nga katër karakteristikat (toksike,
radioaktive, eksplozive, gërryese), nëse është një përzierje, që
shfaq karakteristika të rrezikshme ose përmban një nga
mbeturinat “e listuara”, ose nëse është derivat i ardhur nga
procesi i administrimit të mbeturinave.
Mbeturina radioaktive e nivelit të ulët është mbeturinë, që
shfaq karakteristika të tilla radiologjike si rrezatim/
shpërbërje/ zbërthim/ shkatërrim/ kalbje radioaktive.
Mbeturina te rrezikshme
Lloje të ndryshme të mbeturinave të rrezikshme janë gjeneruar në
objektet e kujdesit shëndetësor. Ksileni, metanoli, dhe acetoni
janë tretësit e përdorur më shpesh. Kimikate të tjera të
përfshira janë tolueni, kloroformi, klori metileni,
trikloroetileni, etanoli, izopropanoli, acetat etileni, dhe
acetonitrili. Mbeturinat formaldehid (solucione formalinë) janë
gjetur në patologji, autopsi, dializë, infermieri, dhomën e
urgjencës, kirurgji, e të tjera. Mbeturinat kimioterapike
(p.sh., Chlorambucil, Cytoxin, Daunomycin,etj), llogariten si
mbeturina të rrezikshme, që zënë një volumetri të madhe në disa
spitale.
Magazinimi, transportimi dhe asgjësimi i mbeturinave të
rrezikshme duhet te behet sipas dispozitave ne fuqi
Mbeturina radioaktive e nivelit të ulët
Materialet radioaktive janë përdorur gjatë diagnozës dhe trajtimit, si dhe në hulumtime shkencore e studimore. Radionuklidët e përdorur në mjekësinë bërthamore, laboratorët e klinikave, dhe laboratorët kërkimor kanë jetëgjatësi, që varion nga disa orë në disa mijëra vjet. Metodat e asgjësimit përfshijnë magazinimin për shpërbërje apo "shpërbërje në magazinë") dhe transportin e mbeturinave radioaktive në një territor të autorizuar për depozitim përfundimtar. Radionuklidët me jetëgjatësi të shkurtër zakonisht ruhen në një njësi të sigurt për një kohë të mjaftueshme për tu shpërbërë sipas niveleve të shkallëzuara (siç konfirmohet nga një sondazh i rrezatimit) dhe më pas për tu asgjësuar. Reduktimi i vendburimit mund të realizohet duke kufizuar sasisë e akumuluar të radioaktivitetit, duke përdorur materiale jo-radioaktive apo radionuklidë jetëshkurtër, atje ku është e mundur, dhe duke projektuar procedura laboratorike për të reduktuar volumin e mbeturinave të përziera.